Tuesday, September 25, 2018

Όμορφο, κλασικό Ναύπλιο

Για τους ταξιδιώτες, οι εξορμήσεις δεν τελειώνουν με το πέρας του καλοκαιριού. Απλώς ίσως να αλλάζουν στυλ. Ξεφεύγουμε από το κυκλαδίτικο λευκό, τα μπλε παντζούρια, τις πυκνές βουκαμβίλιες και μεταφερόμαστε σε μέρη με μεγαλύτερες πόλεις, πλατείες και πλακόστρωτα για ατελείωτες περατζάδες.
Εμείς επιλέξαμε για το Σαββατοκύριακο να επισκεφτούμε το υπέροχο Ναύπλιο μιας και βρίσκεται μόλις 2 ώρες μακριά από την Αθήνα. Για εμένα προσωπικά το Ναύπλιο αποτελεί έναν από τους μοναδικούς προορισμούς σίγουρα για όλο το χρόνο, αλλά κυρίως το φθινόπωρο, μια εποχή που μάλλον δεν θα επιλέξω να περάσω τη μέρα μου σε παραλίες, αλλά σίγουρα δεν είναι και η κατάλληλη στιγμή ακόμα για βουνό.
Φτάνοντας στο Ναύπλιο προτιμήσαμε να ξεκουραστούμε για λίγο, απολαμβάνοντας τον κρύο καφέ μας σε μια από τις καφετέριες της πόλης και φυσικά οργανώνοντας το πρόγραμμά μας και τη μέρα μας.
Φυσικά, το πρώτο πράγμα που αποφασίσαμε να κάνουμε είναι να επισκεφτούμε το Παλαμήδι -παίρνοντας βεβαιώς μια βαθιά ανάσα. Το να ανέβεις 999 σκαλιά σίγουρα δεν είναι εύκολο, από ένα σημείο και έπειτα αρχίζεις να κουράζεσαι, αλλά δε θες να σταματήσεις, αφού όσο φτάνεις προς το τέλος, τόσο η θέα σου κόβει την ανάσα. Και πράγματι, ο λόφος προσφέρει ένα υπέροχο πανόραμα του Ναυπλίου και της θάλασσας που σίγουρα σε αποζημιώνει.
Αφού κάτσαμε για λίγη ώρα στο Παλαμήδι, ώστε να γεμίσουμε το μυαλό μας με αυτές τις όμορφες εικόνες που είχαμε μπροστά μας και να ανακτήσουμε τις δυνάμεις μας, πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η κατηφόρα είναι σαφέστατα πιο εύκολη, επομένως, χρειαστήκαμε το μισό χρόνο για να βρεθούμε ξανά στην πόλη.
Κάνοντας μια βόλτα, στο επίκεντρο της παλιάς πόλης, βλέπουμε την πλατεία Συντάγματος να περιτριγυρίζεται από ιστορικά κτήρια, το Τριανόν, το κτήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου και της Εθνικής Τράπεζας, φτιαγμένο στον μεσοπόλεμο. Στους γύρω δρόμους ανακαλύψαμε την πρώτη Βουλή των Ελλήνων, την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα έξω από την οποία δολοφονήθηκε το 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας και απέναντι το μοναδικό χαμάμ της πόλης. Ξαφνικά νιώθεις να μεταφέρεσαι δύο αιώνες πίσω, όπου οι δρόμοι είναι μικρότεροι και η κίνηση και η βουή λιγότερη. Πόσο όμορφο είναι να χάνεται το σώμα σου και το πνεύμα σου σε τέτοιες πόλεις!
Την Κυριακή, μετά τον πρωινό καφέ μας και λίγο πριν πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το Μουσείο Κομπολογιού μιας και δεν έχουμε δει πουθενά αλλού κάτι παρόμοιο. Ο ιδιοκτήτης του αφιέρωσε πάνω από 40 χρόνια, συλλέγοντας και μαθαίνοντας τα πάντα γύρω από το κομπολόι. Στη συλλογή του βρήκαμε περίπου 700 διαφορετικά κομπολόγια μουσουλμάνων, χριστιανών, καθολικών, ινδουιστών, βουδιστών, Ελλήνων και Τούρκων.
Εντυπωσιασμένοι από τις εικόνες που είδαμε, αποχαιρετήσαμε το Ναύπλιο, υποσχόμενοι φυσικά ότι θα επιστρέψουμε με την πρώτη ευκαιρία, αφού είναι σίγουρα μια πόλη που δε τη βαριέσαι ποτέ!
Όσον αφορά τη διαμονή σας, είναι κάτι που δε χρειάζεται να σας αγχώνει αφού υπάρχει πληθώρα ξενοδοχείων για να επιλέξετε. Εμείς προτείνουμε το Dias Boutique Hotel το οποίο είναι πρώην κατοικία του Υψηλάντη, βρίσκεται σε κεντρική τοποθεσία στο Ναύπλιο και προσφέρει θέα στο Παλαμήδι και στην Ακροναυπλία.